Δεν έπαιζαν πάντα, αλλά ήταν «πάντα εκεί» για τον Ατρόμητο!
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, οι ομάδες δεν χτίζονται μόνο πάνω στους πρωταγωνιστές που βρίσκονται στο προσκήνιο. Η πραγματική δύναμη ενός συνόλου κρύβεται πολλές φορές στους ποδοσφαιριστές που δουλεύουν αθόρυβα, περιμένουν υπομονετικά την ευκαιρία τους και παραμένουν πάντα έτοιμοι να προσφέρουν όταν τους ζητηθεί. Είναι οι κρίκοι μιας δυνατής αλυσίδας, εκείνοι που κρατούν υγιή τα αποδυτήρια με τον χαρακτήρα, την επαγγελματική τους νοοτροπία και τη στήριξη προς την ομάδα σε κάθε στιγμή της σεζόν. Στον Ατρόμητο υπάρχουν λοιπόν ποδοσφαιριστές που μπορεί φέτος να μην είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής, όμως η παρουσία τους θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την καθημερινότητα και τη συνοχή του συλλόγου. Ο πιο έμπειρος της παρέας, ο τερματοφύλακας Βασίλης Αθανασίου, ο αμυντικός Γιώργος Παπαδόπουλος, ο μέσος Σπύρος Αμπαρτζίδης και ο επιθετικός Κώστας Μπάτος αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα παικτών που υπηρετούν το σύνολο με συνέπεια και επαγγελματισμό. Μάλιστα, οι δύο τελευταίοι αποτελούν παιδιά των ακαδημιών του συλλόγου, κατέγραψαν τις πρώτες επαγγελματικές τους συμμετοχές, στοιχείο που δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην παρουσία και την προσπάθειά τους.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
«Να εξελίσσομαι και να καθιερωθώ σε υψηλό επίπεδο»
Ο ύψους 1.88μ. Βασίλης Αθανασίου γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1999, αποκτήθηκε το καλοκαίρι από τον ΠΑΣ Γιάννινα στον οποίο έκανε 40 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, μεταξύ αυτών και 16 εμφανίσεις στη Super League 1, με ντεμπούτο απέναντι στον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης». Αγωνίστηκε επίσης στη Θύελλα Αιγίου, τον Παναιγιάλειο και τις ιταλικές Αλμπινολέφε και Μάντοβα. Είναι διεθνής με τις μικρές Εθνικές ομάδες, έχοντας δύο συμμετοχές με την Κ19.
Βασίλη, πώς βίωσες τη φετινή σου χρονιά στον Ατρόμητο και τη συνεργασία σου με τον Χουτεσιώτη, τον Κοσέλεφ και από τον Ιανουάριο με τον Γκουγκεσασβίλι;
«Ήταν μια χρονιά με πολλές απαιτήσεις αλλά και πολλά μαθήματα για μένα. Το σημαντικότερο είναι ότι βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον με πολύ καλούς τερματοφύλακες και αυτό μόνο καλό μπορεί να κάνει σε έναν αθλητή. Από κάθε συνεργασία προσπαθώ να κρατάω πράγματα, είτε αγωνιστικά είτε σε επίπεδο νοοτροπίας. Ο ανταγωνισμός είναι υγιής και καθημερινά σε κάνει να δουλεύεις περισσότερο και να εξελίσσεσαι».
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν αθλητή να περιμένει να έρθει η σειρά του και πώς αντλεί κίνητρο;
«Δεν είναι εύκολο, ειδικά όταν δουλεύεις καθημερινά και θέλεις να αγωνίζεσαι. Όμως το ποδόσφαιρο απαιτεί υπομονή και σωστή νοοτροπία. Προσπαθώ να βλέπω κάθε προπόνηση σαν ευκαιρία βελτίωσης, ώστε όταν έρθει η στιγμή να είμαι πραγματικά έτοιμος. Το κίνητρο έρχεται από την αγάπη μου για το ποδόσφαιρο και από τους στόχους που έχω βάλει για τον εαυτό μου»
Είσαι πλέον σε μια ώριμη φάση της καριέρας σου έχοντας παραστάσεις από Super League 1 αλλά και Super League 2. Τι στόχους βάζεις σε προσωπικό επίπεδο;
«Στόχος μου είναι να καθιερωθώ σε υψηλό επίπεδο και να εξελίσσομαι συνεχώς. Θέλω να βοηθάω την ομάδα όποτε μου ζητηθεί και να αποδεικνύω καθημερινά ότι μπορώ να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της κατηγορίας. Επίσης ένας στόχος που θέλω να επιτευχθεί είναι να διατηρώ σταθερότητα και διάρκεια στην απόδοσή μου».
Τι σου δίδαξε η θητεία σου στα ιταλικά γήπεδα με τη φανέλα της Αλμπινολέφε και της Μάντοβα;
«Η Ιταλία ήταν ένα πολύ μεγάλο σχολείο για μένα. Εκεί έμαθα τι σημαίνει πειθαρχία, τακτική και στο ποδόσφαιρο. Δούλεψα σε ένα πολύ απαιτητικό περιβάλλον και αυτό με βοήθησε να ωριμάσω ως τερματοφύλακας καθώς είναι μια χώρα που έχει μεγάλη ιστορία στην ανάδειξη αυτής της θέσης».
Σε τι ηλικία ξεκίνησες το ποδόσφαιρο στην ιδιαίτερη πατρίδα σου το Αίγιο και ποιος σε παρότρυνε;
«Ξεκίνησα το ποδόσφαιρο από πολύ μικρή ηλικία στο Αίγιο και ουσιαστικά μεγάλωσα μέσα στα γήπεδα. Ο πατέρας μου Kυριάκος, που ήταν κι εκείνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ήταν ο άνθρωπος που με έβαλε από μικρό σε αυτή τη διαδικασία και μου μετέδωσε την αγάπη για το άθλημα. Η ακαδημία για εμάς δεν είναι απλώς ένας χώρος ποδοσφαίρου, είναι κομμάτι της οικογένειάς μας. Ο πατέρας μου τη “τρέχει” καθημερινά με μεγάλο πάθος, η μητέρα μου είναι πάντα δίπλα του βοηθώντας σε όλα και ο αδερφός μου επίσης συμμετέχει ενεργά. Οπότε για μένα το Αίγιο και η ακαδημία δεν είναι απλά μια ανάμνηση από τα πρώτα μου βήματα, είναι ένα κομμάτι της ζωής και της ταυτότητάς μου που κουβαλάω παντού».
Από την πρώτη στιγμή επέλεξες τη θέση του τερματοφύλακα
«Όχι, δεν την επέλεξα από την πρώτη στιγμή. Στην πορεία όμως με κέρδισε, γιατί ο τερματοφύλακας είναι μια θέση που στηρίζει όλη την ομάδα. Μου αρέσει να βοηθάω τους συμπαίκτες μου, να τους δίνω ασφάλεια και να κρατάω την ομάδα μέσα στο παιχνίδι όταν χρειάζεται».
Τη στιγμή που έμαθες ότι θα πραγματοποιήσεις το ντεμπούτο σου με τον Ατρόμητο στο ματς με τον Παναιτωλικό, ποια ήταν τα πρώτα σου συναισθήματα;
«Ήμουν έτοιμος. Αυτός είναι ο ρόλος μας ως επαγγελματίες, να δουλεύουμε καθημερινά ώστε όταν έρθει η στιγμή να μπορούμε να ανταποκριθούμε. Φυσικά χάρηκα, γιατί το να φοράς τη φανέλα του Ατρομήτου σε επίσημο παιχνίδι είναι κάτι ιδιαίτερο. Προσπάθησα όμως να μείνω συγκεντρωμένος στο παιχνίδι, να βοηθήσω την ομάδα και να δείξω σεβασμό στην εμπιστοσύνη που μου δόθηκε».
Πώς ήταν τα λεπτά πριν μπεις στο γήπεδο για το πρώτο σου παιχνίδι με το αστέρι στο στήθος; Υπήρχε άγχος ή περισσότερο ενθουσιασμός;
«Υπήρχε σίγουρα άγχος, αλλά ήταν το δημιουργικό άγχος που σε κρατάει σε εγρήγορση. Περισσότερο όμως υπήρχε ενθουσιασμός να ζήσω αυτή τη στιγμή με αυτή τη φανέλα. Προσπάθησα να μείνω συγκεντρωμένος και να κάνω όσα δουλεύω καθημερινά στην προπόνηση».
Τι κρατάς περισσότερο από το ντεμπούτο σου και ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες μετά το τέλος του αγώνα;
«Κρατάω σίγουρα τη στιγμή του ντεμπούτου, γιατί είναι κάτι ιδιαίτερο για κάθε ποδοσφαιριστή καθώς αποτελεί άλλη μία σημαντική στιγμή στην καριέρα μου. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα χαρούμενος όταν η ομάδα χάνει. Μετά το τέλος του αγώνα υπήρχε απογοήτευση για το αποτέλεσμα, αλλά και η σκέψη ότι πρέπει να συνεχίσω να δουλεύω για να είμαι έτοιμος κάθε φορά που θα μου δοθεί η ευκαιρία».
Υπάρχει κάποιος τερματοφύλακας από την Ελλάδα ή το εξωτερικό που αποτελεί πρότυπο για σένα;
«Προσπαθώ να παίρνω στοιχεία από πολλούς τερματοφύλακες. Μου αρέσει να παρακολουθώ τερματοφύλακες που συνδυάζουν σταθερότητα, προσωπικότητα και καλή αντίληψη του παιχνιδιού. Πιστεύω όμως ότι κάθε αθλητής πρέπει στο τέλος να χτίζει τη δική του ταυτότητα».
Σε ποια στοιχεία δούλεψες για να βελτιωθείς περισσότερο τη φετινή χρονιά;
«Φέτος προσπάθησα να δουλέψω αρκετά σε πράγματα που ένιωθα ότι μπορούν να με πάνε ένα βήμα παρακάτω. Κυρίως στη συγκέντρωση, στις αποφάσεις μέσα στο παιχνίδι και στο παιχνίδι με τα πόδια, που πλέον είναι πολύ σημαντικό για έναν τερματοφύλακα. Δούλεψα όμως και στο πνευματικό κομμάτι, στο να μένω ήρεμος, να διαχειρίζομαι τις στιγμές και να είμαι έτοιμος όποτε χρειαστεί».
Ποιοι είναι οι στόχοι σου για την επόμενη σεζόν με τον Ατρόμητο και τι θα ήθελες να πετύχεις προσωπικά;
«Θέλω να βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ την ομάδα να πετύχει τους στόχους της και προσωπικά να κάνω ένα ακόμα βήμα μπροστά στην καριέρα μου. Μέσα από τη δουλειά πιστεύω ότι μπορείς να κερδίσεις τις ευκαιρίες σου. Ο Ατρόμητος είναι μια ομάδα με ιστορία, που έχει αγωνιστεί στην Ευρώπη και έχει παίξει σε τελικούς Κυπέλλου, και πραγματικά θα ήθελα πολύ να ζήσω κι εγώ μια τέτοια στιγμή με αυτή την ομάδα».
Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα νέα παιδιά που περιμένουν υπομονετικά την ευκαιρία τους και ονειρεύονται να αγωνιστούν στην Super League;
«Να μην σταματήσουν ποτέ να δουλεύουν και να πιστεύουν στους εαυτούς τους. Στο ποδόσφαιρο τίποτα δεν χαρίζεται και πολλές φορές η ευκαιρία έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και σωστή νοοτροπία. Αν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις, στο τέλος θα ανταμειφθείς».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
«Το όμορφο ποδόσφαιρο κίνητρο για την επόμενη χρονιά!»
Γεννημένος στις 18 Οκτωβρίου του 2002 ο Γιώργος Παπαδόπουλος που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ έκανε τα πρώτα του βήματα από την Ακαδημία του Ολυμπιακού ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στον Αστέρα Τρίπολης. Από την ομάδα της Αρκαδίας ακολούθησε η μετακίνησή του στην Επισκοπή και τον Ιανουάριο του 2023 πήρε μεταγραφή για την ΑΕΛ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2025 και ακολούθησε η μετακίνηση του στα Χανιά.
-- ---Γιώργο, το περασμένο καλοκαίρι έκανες το μεγάλο βήμα από τα Χανιά στον Ατρόμητο επιστρέφοντας μετά από μια τριετία στην Super League. Πώς βίωσες αυτή τη μετάβαση;
«Ήταν ένα όνειρο που πραγματοποιήθηκε για εμένα και μια μεγάλη πρόκληση. Από την πρώτη στιγμή οι συμπαίκτες μου και γενικά όλη η ομάδα του Ατρομήτου με υποδέχτηκαν πολύ όμορφα οπότε προσαρμόστηκα εύκολα και εστίασα απευθείας στην καθημερινή δουλειά και προπόνηση».
---Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες διαφορές που συνάντησες από τη Β’ Εθνική στη Super League σε ρυθμό και απαιτήσεις;
«Οι διαφορές που συνάντησα ήταν κυρίως στον πιο γρήγορο αγωνιστικό ρυθμό και στην ποιότητα συγκεκριμένων παιχτών αν και η Β’ εθνική έχει επίσης πολύ καλούς και έμπειρους ποδοσφαιριστές».
---Μέχρι στιγμής έχεις πραγματοποιήσει 11 συμμετοχές με τον Ατρόμητο. Πόσο σημαντικό είναι για σένα ότι πήρες αρκετό χρόνο συμμετοχής στην πρώτη σου χρονιά στην ομάδα;
«Είναι πάρα πολύ σημαντικό για μένα ότι πήρα χρόνο συμμετοχής αλλά δεν επαναπαύομαι και δεν μου είναι αρκετό καθώς πάντα πρέπει να θέλεις να παίζεις παραπάνω και εμένα ο στόχος μου είναι να καθιερωθώ στην ομάδα».
---Όταν ήρθες στον Ατρόμητο γνώριζες ότι θα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός στη θέση σου. Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Γέρε Ούρονεν;
«Σίγουρα ερχόμενος στην ομάδα του Ατρομήτου και την Super League γνώριζα ότι θα υπάρχει έντονος συναγωνισμός στη θέση μου και αυτό είναι αναμενόμενο και πολύ θετικό έτσι ώστε να προσπαθείς πάντα να βελτιώνεσαι και να δουλεύεις. Η συνεργασία μου με τον Γερε είναι άψογη καθώς είναι ένα εξαιρετικό παιδί και ένας πολύ καλός και έμπειρος ποδοσφαιριστής».
---- Υπήρξε κάποιο παιχνίδι φέτος που θεωρείς σημείο αναφοράς για σένα και γιατί;
«Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο παιχνίδι καθώς όλα τα παιχνίδια τα αντιμετωπίζω με την ίδια σοβαρότητα και συγκέντρωση».
----Πώς ξεκίνησε η δική σου σχέση με το ποδόσφαιρο, από που ξεκίνησες και πότε κατάλαβες ότι μπορείς να κάνεις επαγγελματική καριέρα;
«Ποδόσφαιρο ξεκίνησα να παίζω στην ακαδημία του Κρόνου στην πόλη μου την Καστοριά όταν ήμουν 1η δημοτικού. Απολάμβανα κάθε στιγμή χωρίς να σκέφτομαι ότι θα κάνω επαγγελματική καριέρα απλώς ευχαριστιόμουν το παιχνίδι και η σκέψη για επαγγελματική καριέρα ήρθε με τον καιρό δεν ήταν μια συγκεκριμένη στιγμή αν και πάντα ήταν το όνειρο μου».
--- Πέρα από το ποδόσφαιρο, σπουδάζεις σε σχολή;
«Ναι έχω περάσει στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης αν και αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να παρακολουθώ τη σχολή γιατί έχει υποχρεωτικά μαθήματα που επιβάλλουν την παρουσία».
--- Τη θέση του αριστερού μπακ εσύ τη διάλεξες και αν ναι γιατί;
«Με έβαλε πρώτη φορά ο προπονητής της ακαδημίας μου Παναγιώτης Μπαμπούλης τον οποίο εκτιμάω ιδιαίτερα και μου είπε ότι αυτή η θέση μου ταιριάζει και εκεί θα μπορέσω να κάνω πιο εύκολα καριέρα».
----Σε τι θεωρείς ότι έχεις βελτιωθεί περισσότερο μέσα από τη φετινή σου παρουσία στον Ατρόμητο;
«Πιστεύω πως έχω βελτιώσει γενικότερα το παιχνίδι μου ίσως λίγο παραπάνω την αντίληψη μου μέσα στο γήπεδο καθώς προπονούμαι καθημερινά με υψηλού επιπέδου συμπαίκτες και προπονητές».
--- Πως χαρακτηρίζεις τη φετινή πορεία της ομάδας;
«Η ομάδα δεν πέτυχε τον στόχο που είχαμε θέσει δηλαδή τις θέσεις 5-8 όπου αξίζαμε να βρισκόμαστε αλλά δουλεύουμε πολύ καλά προσπαθούμε να παίζουμε όμορφο ποδόσφαιρο και αυτό αποτελεί κίνητρο για την επόμενη χρονιά».
----Ποιοι είναι οι προσωπικοί σου στόχοι για την επόμενη χρονιά;
«Θέλω να συνεχίσω να δουλεύω και να βελτιώνομαι καθημερινά έτσι ώστε να βοηθήσω την ομάδα όσο περισσότερο μπορώ».
---- Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο που έχεις για την ποδοσφαιρική σου καριέρα τα επόμενα χρόνια;
«Πάντα προσπαθώ να σκέφτομαι το τώρα, να θέτω μικρούς στόχους και να τους πετυχαίνω για να έχω συνέχεια κίνητρο την ατομική μου βελτίωση».
--- Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα νέα παιδιά που αγωνίζονται σε μικρότερες κατηγορίες και ονειρεύονται κάποια μέρα να παίξουν στην Α’ Εθνική;
«Το μήνυμα που θα ήθελα να στείλω είναι να απολαμβάνουν πάντα το ποδόσφαιρο γιατί είναι ένα παιχνίδι και μόνο έτσι θα μπορέσουν να πετύχουν. Να προσπαθούν συνέχεια να εξελίσσονται και να βελτιώνονται σε αυτό αλλά να δίνουν προτεραιότητα στο σχολείο προκειμένου να έχουν κι άλλες εναλλακτικές και ενδιαφέροντα στη ζωή τους».
ΣΠΥΡΟΣ ΑΜΠΑΡΤΖΙΔΗΣ
«Όταν έχεις όνειρα τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει!»
Γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου του 2005, ο ύψους 1,85μ Σπύρος Αμπαρτζίδης αγωνίζεται ως επιθετικό χαφ. Το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τον Ατρόμητο το έκανε στο ματς Κυπέλλου με τη Λάρισα τον περασμένο Δεκέμβριο. Το 2023 η Βερόνα τον ζήτησε από τον Ατρόμητο αλλά η .μεταγραφή χάλασε εξαιτίας του σοβαρού τραυματισμού του
--- Σπύρο, είναι η τρίτη σου χρονιά ως επαγγελματίας αλλά φέτος κατέγραψες τις πρώτες σου συμμετοχές. Πέρασες όμως μια μεγάλη περιπέτεια που ο κόσμος της ομάδας ίσως να μην την γνωρίζει;
«Τη σεζόν 2023-24 έχοντας ολοκληρώσει την πρώτη μου προετοιμασία με την πρώτη ομάδα κάνοντας καθημερινά προπονήσεις μαζί τους είχα βάλει ως στόχο για να αποκτήσω αγωνιστικό ρυθμό να «κατεβαίνω» σε κάποιους αγώνες στην κ19. Σε έναν αγώνα που έγινε στο γήπεδο του Ηφαίστου εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα τον Δεκέμβριο έπαθα τον πρώτο μου χιαστό και έμεινα εκτός για ολόκληρη την υπόλοιπη σεζόν. Περνώντας το πιο δύσκολο διάστημα της ζωής μου παλεύοντας να γυρίσω πιο δυνατός και αποφασισμένος από ποτέ ήρθε η τρίτη μέρα της προετοιμασίας στην επόμενη σεζόν 2024-25. Εκεί σε μια ανυποψίαστη φάση, σε μια πάσα ,ακούω ένα «κρακ» στο ίδιο γόνατο που είχα πάθει την ρήξη. Εκεί λοιπόν κατάλαβα ότι είχα ξανά υποστεί τον ίδιο τραυματισμό για δεύτερη φορά και ότι θα με άφηνε εκτός δράσης για τουλάχιστον 12 μήνες».
--- Πως βρίσκει ένα νέο παιδί τα ψυχικά αποθέματα για να επανέλθει μετά από ένα τέτοιο τραυματισμό;
«Έχοντας αντιληφθεί ότι έχω χάσει 2 χρόνια της ποδοσφαιρικής μου καριέρας, πέρασα στιγμές απογοήτευσης, θυμού και αμφιβολίας για το αν θα καταφέρω ποτέ να επιστρέψω όπως πριν. Ο τραυματισμός μπορεί να με κράτησε πίσω αγωνιστικά, όμως με έκανε πιο δυνατό ψυχικά και πιο ώριμο σαν άνθρωπο. Με την απεριόριστη αγάπη και στήριξη της οικογένειάς μου κατάφερα να ξαναβρώ τη δύναμή μου, να σταθώ ξανά στα πόδια μου και να συνεχίσω να κυνηγάω τα όνειρά μου με ακόμη μεγαλύτερο πείσμα».
---- Προφανώς πέρα από την στήριξη της οικογένειας σου είχε και την στήριξη της ομάδας που έδειξε όλο αυτό το διάστημα ότι σε πιστεύει σωστά;
«Η εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι άνθρωποι της ομάδας αλλά και η εξαιρετική συνεργασία των φυσικοθεραπευτών και του γυμναστή με βοήθησαν στο να θέτω μικρούς στόχους καθημερινά δείχνοντας μου ότι δεν ήμουν μόνος σε αυτή τη δύσκολη περίοδο».
---- Πως ένιωσες λοιπόν όταν κατέγραψες φέτος την πρώτη σου επαγγελματική συμμετοχή; Το είδες σαν δικαίωση της όλης προσπάθειας σου;
«Τα συναισθήματα όταν άκουσα το όνομα μου για να περάσω στον αγωνιστικό χώρο ήταν απίστευτα. Ένιωσα τεράστια ευγνωμοσύνη και δικαίωση γιατί ότι πέρασα μέχρι εκείνη την στιγμή το είχα αφήσει στο παρελθόν και κοίταζα μόνο μπροστά με αισιοδοξία για το μέλλον».
---- Πιστεύεις ότι πλέον αποκτάς μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση για να παίρνεις όλο και περισσότερο χρόνο συμμετοχής;
«Κάθε προπόνηση και κάθε λεπτό συμμετοχής μου δίνουν την δυνατότητα να ξαναβρίσκω τον ρυθμό μου και να εμπιστεύομαι περισσότερο το σώμα μου. Με την δουλειά και την συνέπεια μπορώ σταδιακά να διεκδικήσω περισσότερο χρόνο συμμετοχής και να βοηθήσω την ομάδα μου».
---- Πώς ξεκίνησε η ποδοσφαιρική σου πορεία και ποια ήταν τα πρώτα σου βήματα πριν τον Ατρόμητο;
«Ξεκίνησα από τα 4 μου στην Δόξα Άνοιξης, έπειτα πήγα στην AEK futsal από τα 7-10 χρόνια μέχρι που στα 11 γύρισα στην ακαδημία της Άνοιξης. Στις επόμενες δύο χρονιές από τα 12 μέχρι τα 13 επόμενος μου σταθμός ήταν ο Απόλλωνας».
--- Σε ποια ηλικία ήρθες στο Περιστέρι από ποιο τμήμα ξεκίνησες και πότε κατάλαβες ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι απλώς ένα χόμπι για σένα αλλά κάτι που θέλεις να ακολουθήσεις επαγγελματικά;
«Στο Περιστέρι ήρθα στα 14 μου και εκεί κατάλαβα ότι οι απαιτήσεις έχουν αλλάξει. Έχοντας στο περιβάλλον μου τρομερούς προπονητές δείχνοντας μου τον σωστό δρόμο με έκαναν να αρχίσω να το σκέφτομαι πιο σοβαρά και να επικεντρωθώ πλήρως σε αυτό. Εκεί κατάλαβα ότι δεν ήταν πλέον απλά ένα χόμπι αλλά ένας τρόπος ζωής» ---Ποιοι άνθρωποι σε έχουν βοηθήσει περισσότερο μέχρι σήμερα για να φτάσεις εδώ που είσαι;
«Αρχικά η οικογένεια μου, ο πατέρας μου που υπήρξε στον χώρο δίνοντας μου συμβουλές αλλά και η αγάπη και στήριξη της μητέρας μου με έκαναν να προσπαθώ περισσότερο στο άθλημα όχι μόνο για εμένα αλλά και για εκείνους. Μετα άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα ήταν οι πρώτοι προπονητές μου στις ακαδημίες οι οποίοι μου έμαθαν τα βασικά. Έπειτα οι επαγγελματίας προπονητές και τα τεχνικά επιτελεία που με βοήθησαν να βελτιώνω καθημερινά το παιχνίδι μου».
-----Πόσο δύσκολο είναι για έναν νεαρό ποδοσφαιριστή να συνδυάζει καθημερινές προπονήσεις, αγώνες και προσωπική ζωή ή σπουδές;
«Είναι δύσκολο αλλά όχι αδύνατο , απαιτεί θυσίες και σωστή ισορροπία. Όταν το αγαπάς όμως τόσο πολύ και έχει γίνει καθημερινότητα για σένα καταφέρνεις να τα συνδυάσεις όλα».
----Τι προσπαθείς να βελτιώνεις καθημερινά στο παιχνίδι σου ώστε να κερδίζεις όλο και περισσότερες ευκαιρίες;
«Το πιο σημαντικό σε αυτό είναι η αυτοπεποίθηση που έχεις στον εαυτό σου, μετά κοιτάς να βελτιώνεσαι στα ατομικά σου χαρακτηριστικά και στα στάνταρ της ομάδας. Έπειτα πρέπει να ταιριάξεις αυτά τα χαρακτηριστικά στο στυλ παιχνιδιού της ομάδας και του προπονητή» .
---- Υπάρχει κάποιος συμπαίκτης ή πιο έμπειρος ποδοσφαιριστής στην ομάδα που σε βοηθάει και σου δίνει συμβουλές;
«Από όλους τους συμπαίκτες μου προσπαθώ να κερδίζω πράγματα σε κάθε προπόνηση κυρίως όμως στους ποδοσφαιριστές που αγωνιζόμαστε στην ίδια θέση . Αυτό με βοηθά στο να προσαρμόζομαι σε διαφορετικές καταστάσεις μέσα στο γήπεδο βελτιώνοντας παράλληλα το παιχνίδι μου».
-----Ποια είναι τα μεγαλύτερα όνειρα που έχεις για την καριέρα σου τα επόμενα χρόνια;
«Ένα όνειρο για μένα είναι να καθιερωθώ στην ομάδα που έχω μεγαλώσει. Έπειτα να συμμετέχω σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και με τη θέληση του θεού το μεγαλύτερο μου όνειρο είναι να καταφέρω να εκπροσωπήσω την εθνική ομάδα της χώρας μου».
----- Τι στόχους βάζεις για την επόμενη σεζόν τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και με την ομάδα;
«Να εξελίσσομαι καθημερινά, να βελτιώνω τις αδυναμίες μου και να εντάσσω διαφορετικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι μου για να ταιριάζω σε οποιοδήποτε ρόλο θα μου δοθεί. Για την ομάδα ο στόχος είναι να πετύχουμε όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες με σωστό πλάνο και ομαδικό πνεύμα για να την φέρουμε στην θέση που της αξίζει.
---- Αν μπορούσες να δώσεις μία συμβουλή στα παιδιά της ηλικίας σου που ονειρεύονται να παίξουν επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ποια θα ήταν αυτή;
«Πάντα να πιστεύουν στον εαυτό τους, να μένουν συγκεντρωμένοι στον στόχο τους και να σκέφτονται πάντα θετικά ότι όταν έχεις ένα όνειρο τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει αρκεί να υπάρχει θέληση».
ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΤΟΣ
«Συγκίνηση, χαρά και περηφάνια στο ντεμπούτο μου!»
Γεννημένος στις 5 Απριλίου του 2006 ο Κώστας Μπάτος που αγωνίζεται στις θέσεις των εξτρέμ προέρχεται από τις ακαδημίες του Ατρόμητου. Το περασμένο καλοκαίρι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο που έχει διάρκεια μέχρι το 2028.
---Κώστα, έκανες το ντεμπούτο σου στην Α’ Εθνική με τη φανέλα του Ατρόμητου. Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα όταν πάτησες το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στο ματς με την Κηφισιά;
«Ήταν μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Από μικρός ονειρευόμουν να παίξω στη Super League και όταν μπήκα στο γήπεδο ένιωσα μεγάλη χαρά, συγκίνηση και περηφάνια».
--- Όταν επέστρεψες σπίτι σου ποια ήταν η «υποδοχή» από την οικογένεια σου αλλά και τους φίλους σου
Ήταν όλοι πολύ χαρούμενοι και συγκινημένοι. Η οικογένειά μου το έζησε πολύ έντονα γιατί ξέρει τις θυσίες που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια. Οι φίλοι μου επίσης χάρηκαν πολύ και μου έστειλαν πολλά μηνύματα. Ήταν μια όμορφη στιγμή για όλους μας».
---Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με το ποδόσφαιρο; Ποιο πρόσωπο σε ενέπνευσε για να παίξεις μπάλα;
«Από πολύ μικρός έπαιζα παντού, στις πλατείες , στο σχολείο, με φίλους. Με ενέπνευσε κυρίως ο πατέρας μου γιατί αγαπούσε πολύ το ποδόσφαιρο και με στήριξε από την πρώτη στιγμή να ακολουθήσω αυτό που αγαπάω».
-----Ποια ήταν η πρώτη σου ομάδα;
Η πρώτη μου ομάδα ήταν ο Ιάσονας Αγίου Φανουρίου . Εκεί έκανα τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα, και πέρασα πολύ όμορφες στιγμές. Είναι μια ομάδα που με βοήθησε σημαντικά να εξελιχθώ και να αγαπήσω ακόμη περισσότερο το ποδόσφαιρο».
--- Σε ποια ηλικία και μέσα από ποια διαδικασία ήρθες στον Ατρόμητο;
«Ήρθα στον Ατρόμητο σε ηλικία 14 χρονών. Ο κύριος Γιώργος Κορακακης με ήθελε στην ομάδα και τον ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε από την πρώτη στιγμή. Με βοήθησε αρκετά και είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω αυτό το βήμα.»
--- Συνάντησες δυσκολίες μέχρι να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου για συμμετοχή στη μεγάλη κατηγορία;
«Σίγουρα υπήρξαν δυσκολίες. Το ποδόσφαιρο θέλει υπομονή και καθημερινή δουλειά. Υπήρχαν στιγμές πίεσης και απογοήτευσης, αλλά ποτέ δεν σταμάτησα να πιστεύω στον εαυτό μου και να δουλεύω».
-----Πόσο σημαντική είναι για σένα η στήριξη της οικογένειας και των προπονητών σου σε αυτή τη διαδρομή;
«Χωρίς την οικογένειά μου και τους προπονητές που με βοήθησαν όλα αυτά τα χρόνια, δεν θα είχα φτάσει εδώ. Στις δύσκολες στιγμές ήταν πάντα δίπλα μου και αυτό μου έδινε δύναμη να συνεχίζω».
----Εκτός από το ποδόσφαιρο, σπουδάζεις κάτι; Και αν ναι είναι δύσκολο να συνδυάζεις σπουδές με επαγγελματικό ποδόσφαιρο;
«Προσπαθώ όσο μπορώ να ασχολούμαι και με τις σπουδές μου παράλληλα με το ποδόσφαιρο. Δεν είναι πάντα εύκολο λόγω των προπονήσεων και των υποχρεώσεων, αλλά θεωρώ σημαντικό να υπάρχει ισορροπία και να εξελίσσεσαι και σαν άνθρωπος πέρα από το ποδόσφαιρο».
---- Ποια είναι τα προσωπικά σου όνειρα και μέχρι πού θα ήθελες να φτάσεις στο ποδόσφαιρο τα επόμενα χρόνια;
«Θέλω να καθιερωθώ πρώτα στον Ατρόμητο , να βοηθήσω την ομάδα να πετύχει τους στόχους της και μέσα από τη δουλειά να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ. Κάθε ποδοσφαιριστής ονειρεύεται να παίξει στο υψηλότερο επίπεδο».
--- Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα παιδιά της ηλικίας σου που κυνηγούν τα όνειρά τους μέσα από τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο;
«Να μην σταματούν ποτέ να πιστεύουν στον εαυτό τους. Με δουλειά, υπομονή και σωστή νοοτροπία μπορούν να πετύχουν πολλά. Να ακούνε τους ανθρώπους που τους βοηθούν και να μην τα παρατούν στις δυσκολίες».
