Καλή χρονιά σε όλους και σε όλες, με υγεία, αγάπη και ευημερία!. Κυρίως υγεία. Το 2026 βρήκε τις δύο ομάδες της πόλης μας σε μια μέτρια αγωνιστική κατάσταση. Ο Ατρόμητος κατώτερος του αναμενομένου, ο ΓΣΠ ήταν άλλη περίπτωση μας ξάφνιασε ευχάριστα στην αρχή, έκανε κοιλιά (αναμενόμενη) στην συνέχεια.
Πηγή: Αθλητικό Περιστέρι, τεύχος Ιανουαρίου
Μαθημένες και οι δύο ομάδες στα ζόρια. Δεν γίνεται μια χρονιά να κυλήσει με επιτυχίες. Πάντα οι στενοχώριες θα είναι περισσότερες από τις χαρές αν κάνεις μια σούμα. Το ξέρουμε. Ξέρουμε επίσης καλά ότι έχουν καλούς «καπετάνιους» που έχουν δείξει τόσα χρόνια τα διαπιστευτήρια τους. Ούτε ο Σπανός, ούτε ο Κότσης χρειάζεται να μας πουν ποιοι είναι. Και πρέπει λοιπόν να τους έχουμε εμπιστοσύνη όταν το «καράβι» αρχίζει να μπάζει νερά.
Ο Γιώργος Σπανός βλέποντας την εικόνα της ομάδας να μην βελτιώνεται, αρχικά προχώρησε στην αντικατάσταση του Λεωνίδα Βόκολου από τον Ντούσαν Κέρκεζ και στη συνέχεια «άναψε» το πράσινο φως στον Γιάννη Αγγελόπουλο για την ενίσχυση της ομάδας του, με ποιοτικές λύσεις που θα κάνουν την διαφορά, αποφασισμένος να κάνει την οικονομική υπέρβαση. Και το έκανε πράξη με την απόκτηση του Τσούμπερ και του Μήτογλου, δύο παικτών από το πάνω ράφι. Πείτε ποιος από εσάς που με διαβάζει αυτή την στιγμή θα φανταζόταν ποτέ τον Τσούμπερ με τη φανέλα του Ατρόμητου. Ούτε ένας σας το υπογράφω. Ο Φίλιππος Κότσης από την άλλη, σαφώς και δεν πρέπει να αλλάξει τον Ξανθόπουλο. Καλά κάνει και τον εμπιστεύεται, ταιριάζει στη νοοτροπία της ομάδας γιατί την ξέρει καλά. Εμπιστοσύνη στους δύο «καπετάνιους» και στήριξη, στα δύσκολα. Όχι να επιλέγουμε παιχνίδια για να πάμε στο γήπεδο. Είναι μερικές φορές μη πω οι περισσότερες, που η εικόνα στο γήπεδο και στο κλειστό είναι λυπηρή. Άθλια, απογοητευτική για κοτζάμ Περιστέρι. Δεν φταίνε λοιπόν οι ομάδες και η δικαιολογία ότι «σταμάτησα να πηγαίνω επειδή με πειράζει εκείνο και το άλλο» που ακούω δεξιά και αριστερά είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.
Το τεύχος Ιανουαρίου φίλοι μου είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Γιώργου Κατιντσάρου, που έφυγε αρχές του μήνα σε ηλικία 76 ετών. Ο Κατιντσάρος είναι μια ιστορία μόνος του στο Περιστέρι και πρέπει να το μάθει η νέα γενιά. Στήριξε τον Ατρόμητο με την πένα του για πολλά χρόνια γράφοντας στον «ΦΩΣ» και στην «Αθλητική Ηχώ», κυκλοφόρησε στη δεκαετία του ’70 την εφημερίδα «Αθλητικό Περιστέρι». Εκείνος δηλαδή με ενέπνευσε για να την επανακυκλοφορήσω και τον ευχαριστώ πολύ. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του! Φίλε Γιώργο καλή Ανάπαυση!
